hudy Budownictwo, Projekty, Studia

AutoCAD - skalowanie

Skalowanie to prawdziwa bolączka dla większości użytkowników AutoCAD’a. Smutna prawda, szczególnie wtedy, kiedy muszę stać przy ploterze w długiej kolejce, bo ktoś nie umiał sobie odpowiednio ustawić rysunku do wydruku, a zamiast ploter być rozgrzany do czerwoności od roboty, do czerwoności ze złości rozgrzana jest obsługa plotera zmuszona poprawiać błędy skalowania i ustawiania rysunku.

W dużym skrócie chciałbym przedstawić metody uzyskania wymaganej skali rysunku. Zacznę od najlepszej, w razie gdyby odechciało wam się czytać resztę, będzie to z korzyścią dla was.

Wstępnie powinniśmy uświadomić sobie, że podstawową jednostką karty model w układzie metrycznym są milimetry. Rysunki natomiast wykonujemy w skali dla nas naturalnej, w metrach, centymetrach, czy w czym tam kochamy rysować. Wybierając naszą wstępną jednostkę rysunku dokonujemy wstępnego przeskalowania. Tak więc rysunek wykonany w centymetrach jest rysunkiem w skali 1:10, wykonany w metrach ma skalę 1:1000 i tak dalej. Trzeba to wziąć pod uwagę przy późniejszym przeliczeniach skali.
Układy i rzutnie
Układy to obok Modelu kolejne karty w pliku dwg, w odróżnieniu od karty Model możemy stworzyć większą ich ilość. Każdemu układowi można przypisać styl wydruku, rozmiar papieru, marginesy. Można po nich normalnie rysować, tak jak w zakładce Model, jednostkami są milimetry. Tak więc jest to dobre miejsce na narysowania ramki rysunku z tabliczką informacyjną, umieszczenia tabel z zestawieniami czy opisów niepowiązanych z rysunkiem. Wewnątrz ramki wstawiamy rzutnię (pasek narzędzi “rzutnie”). Po narysowaniu rzutni (jako prostokąta lub wieloboku) wybieramy kontur rzutni. Na pasku narzędzi “rzutnie” możemy wybrać interesującą nas skalę pamiętając o wyborze jednostek w których rysowaliśmy. Jeśli chcemy przedstawić rysunek budynku w skali 1:100, a narysowaliśmy go w centymetrach, to dla rzutni wybieramy skalę 1:10. Jeśli byłby narysowany w metrach należałoby wybrać skalę 10:1 (żeby 10-krotnie powiększyć rysunek zmniejszony wstępnie 1000-krotnie).

Skalowanie arkusza papieru
Często spotykana metoda. Rysujemy rysunek w dowolnych jednostkach. Następnie w tych samych jednostkach rysujemy arkusz papieru o odpowiednich wymiarach (po wymiary formatów arkuszy odsyłam do wikipedii). A następnie za pomocą narzędzia “skaluj” powiększamy go tyle razy ile wynosi skala. Dla rysunku w skali 1:100 powiększamy arkusz 100 razy.
Jest jeszcze jeden sposób, który jest aż tak fatalny, że nawet nie zasługuje na wzmiankę - jest to metoda nr 2, tylko na odwrót. Rysowany obiekt pomniejszamy tyle razy ile wynosi skala, więc pięknie pasuje do arkusza. Tworząc odpowiedni styl wymiarowania mamy możliwość stworzenia rysunku, który będzie prawidłowo wyglądał po wydrukowaniu.

W czym metoda pierwsza jest lepsza? Wskazujemy tylko arkusz do wydrukowania i dalej leci już samo (jeśli wcześniej wybraliśmy parametry wydruku). Taki arkusz łatwo też wydrukować do pliku pdf, który wszędzie wygląda tak samo, więc nie ma obaw, że przez inne ustawienia komputera coś nam się zepsuje w wydruku. Na arkuszu możemy zakomponować kilka rzutni w różnych skalach, na przykład w celu przedstawienia szczegółu.

Poniżej zamieszczam plik z przykładem zastosowania obydwu metod. Dla rzutni (kolor czerwony) w arkuszu została stworzona oddzielna warstwa. Żeby nie było jej widać na wydruku możemy uczynić ją niewidoczną, lub pominąć w drukowaniu (do ustawienia w menedżerze właściwości warstw). Granice arkusza do wycięcia oznaczono krzyżykami.

Pobierz przykład skalowania