Zapraszam więc na:

majister.blogspot.com

Niedługo przeniosę wszystkie treści z tej strony na tą nową. Ale już teraz znajdziecie tam wszystkie projekty do pobrania w katalogu.

Projektów oczywiście przybyło, a nawet pojawiła się moja praca dyplomowa, która pozwoliła mi skończyć studia.

Jednocześnie informuję, że to ostatni post na tym blogu.


B, *OBRÓĆ
E, *WYMBAZA
G, *SZYK
H, *ODSUŃ
I, *SPLAJN
J, *WYDŁUŻ
K, *KOPIUJ
L, *LINIA
M, *PRZESUŃ
N, *UTNIJ
O, *OKRĄG
P, *PLINIA
R, *WYMSZEREG
T, *WTEKST
U, *ŁUK
V, *LUSTRO
W, *WYMLINIOWY
Y, *KRESKUJ

Fakt, nie wszystkie skróty są intuicyjne  i nie mówią wprost o funkcji jaka ukrywa się pod klawiszem, ale jeśli pogrupujemy je na trzy podstawowe zastosowania: Rysowanie , Modyfikację, Opis, to szybko okaże się, że chyba to wszystko nie jest pozbawione sensu.

Funkcje rysowania: Linia, Polilinia, Okrąg, Łuk, Splajn, Kreskuj znajdują się w prawej górnej części klawiatury, klawisze Y, U, I, O, P, L.

Funkcje modyfikacji: Utnij, Wydłuż, Kopiuj, Odsuń, Przesuń, Obróć, Lustro, Szyk, znajdują się w prawej dolnej części klawiatury, klawisze G, H, J, K,V, B, N, M.

Funkcje opisywania: Tekst, Wymiar Liniowy, Od_bazy, Kontynuuj znajdują się w lewej górnej części klawiatury, klawisze W, E, R, T.

Jak widać, większość obiektów da się bez problemu narysować bez podnoszenia ręki znad prawej części klawiatury, stąd blisko do klawisza Enter zatwierdzającego funkcje (jeśli ktoś nie ma takiego w myszce) i do klawiatury numerycznej, jeśli ktoś taką posiada. Po opanowaniu własnych skrótów i nabraniu wprawy można rysować całkiem szybciutko w Cadzie.

• 3P – po wpisaniu tej komendy rysujemy okrąg określając trzy punkty leżące na nim;
• 2P – rysujemy okrąg określając dwa punkty na okręgu i jego promień;
• S – rysujemy okrąg określając dwa obiekty liniowe do których ma być styczny oraz jego promień.

Widzimy więc, że funkcja rysowania okręgu jest nieco bardziej rozbudowana niż „wskaż środek, określ promień”. To samo tyczy się innych funkcji AutoCAD’a.

No dobrze, poznaliśmy możliwość przyspieszenia swojej pracy. Ale znamy mało komend. Skąd je wziąć. Wszystkie komendy znajdują się w pliku konfiguracyjnym AutoCad’a o nazwie „acad.pgp” (Narzędzia -> Dostosuj -> Edytuj parametry programu). Znajduje się tutaj długa lista komend i ich skrótów. Możemy sobie wybrać te, które nas interesują, wydrukować i powiesić koło komputera. Bardzo szybko wejdzie nam w krew ich używanie.

Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, żeby tworzyć własne skróty. Łatwo zauważyć w pliku porządek ich tworzenia:

Skrót,   *PełnaNazwaFunkcji

Na samym dole pliku acad.pgp znajduje się miejsce na własne skróty. Pełne nazwy funkcji znajdziemy powyżej, skróty wymyślamy własne. Należy pamiętać, że skróty użyte w sekcji „– Skróty poleceń użytkownika –” mają pierwszeństwo i jeśli jakiś skrót się powtórzy, to wywoływana będzie ta funkcja zdefiniowana przez nas.

Powodzenia w nauce sprawniejszego i szybszego posługiwania się jednym z podstawowych narzędzi projektanta.

Podpora pośrednia została posadowiona na dwóch palach wielkośrednicowych. Całość stanowi konstrukcję monolityczną. Na wyniesionym nad powierzchnię ziemi oczepie spoczywają łożyska przęseł wiaduktu.

Projekt zawiera:

• Zestawienie obciążeń przyczółków
• Obliczenie parć czynnych na przyczółek
• Obliczenie parć spoczynkowych na przyczółek
• Zestawienie obciążeń podpory pośredniej
• Obliczenia długości pala ze względu na stan graniczny nośności
• Obliczenia SGN i SGU obciążeń bocznych pala według Polskiej Normy
• Obliczenia SGN i SGU obciążeń bocznych metodą Zawrijewa (Ruska Norma?)
• Jakieś rysuneczki

Pobierz projekt

Projekt zawiera:

• Opis techniczny
• Obliczenia statyczno-wytrzymałościowe elementów pomostu
• Obliczenia statyczno-wytrzymałościowe dźwigarów głównych
• Bla bla bla – łościowe balustrady
• Rysunek z przekrojem poprzecznym
• To samo co wyżej tylko podłużnym
• Szczegół połączeń elementów mostu

Pobierz projekt

W projekcie znajdziecie:

• Przyjęcie wymiarów ściany, obliczenie parć czynnych i zebranie obciążeń
• Sprawdzenie położenia wypadkowej obciążenia
• Sprawdzenie stateczności na przesuw
• Sprawdzenie stateczności na obrót
• Sprawdzenie nośności podłoża bezpośrednio pod fundamentem
• Sprawdzenie ogólnej stateczności uproszczoną metodą Bishopa
• Krótkie wymiarowanie i krótki opis techniczny
• Rysunek konstrukcyjny ściany

Pobierz projekt

W dużym skrócie chciałbym przedstawić metody uzyskania wymaganej skali rysunku. Zacznę od najlepszej, w razie gdyby odechciało wam się czytać resztę, będzie to z korzyścią dla was.

Wstępnie powinniśmy uświadomić sobie, że podstawową jednostką karty model w układzie metrycznym są milimetry. Rysunki natomiast wykonujemy w skali dla nas naturalnej, w metrach, centymetrach, czy w czym tam kochamy rysować. Wybierając naszą wstępną jednostkę rysunku dokonujemy wstępnego przeskalowania. Tak więc rysunek wykonany w centymetrach jest rysunkiem w skali 1:10, wykonany w metrach ma skalę 1:1000 i tak dalej. Trzeba to wziąć pod uwagę przy późniejszym przeliczeniach skali.
Układy i rzutnie
Układy to obok Modelu kolejne karty w pliku dwg, w odróżnieniu od karty Model możemy stworzyć większą ich ilość. Każdemu układowi można przypisać styl wydruku, rozmiar papieru, marginesy. Można po nich normalnie rysować, tak jak w zakładce Model, jednostkami są milimetry. Tak więc jest to dobre miejsce na narysowania ramki rysunku z tabliczką informacyjną, umieszczenia tabel z zestawieniami czy opisów niepowiązanych z rysunkiem. Wewnątrz ramki wstawiamy rzutnię (pasek narzędzi „rzutnie”). Po narysowaniu rzutni (jako prostokąta lub wieloboku) wybieramy kontur rzutni. Na pasku narzędzi „rzutnie” możemy wybrać interesującą nas skalę pamiętając o wyborze jednostek w których rysowaliśmy. Jeśli chcemy przedstawić rysunek budynku w skali 1:100, a narysowaliśmy go w centymetrach, to dla rzutni wybieramy skalę 1:10. Jeśli byłby narysowany w metrach należałoby wybrać skalę 10:1 (żeby 10-krotnie powiększyć rysunek zmniejszony wstępnie 1000-krotnie).

Skalowanie arkusza papieru
Często spotykana metoda. Rysujemy rysunek w dowolnych jednostkach. Następnie w tych samych jednostkach rysujemy arkusz papieru o odpowiednich wymiarach (po wymiary formatów arkuszy odsyłam do wikipedii). A następnie za pomocą narzędzia „skaluj” powiększamy go tyle razy ile wynosi skala. Dla rysunku w skali 1:100 powiększamy arkusz 100 razy.
Jest jeszcze jeden sposób, który jest aż tak fatalny, że nawet nie zasługuje na wzmiankę – jest to metoda nr 2, tylko na odwrót. Rysowany obiekt pomniejszamy tyle razy ile wynosi skala, więc pięknie pasuje do arkusza. Tworząc odpowiedni styl wymiarowania mamy możliwość stworzenia rysunku, który będzie prawidłowo wyglądał po wydrukowaniu.

W czym metoda pierwsza jest lepsza? Wskazujemy tylko arkusz do wydrukowania i dalej leci już samo (jeśli wcześniej wybraliśmy parametry wydruku). Taki arkusz łatwo też wydrukować do pliku pdf, który wszędzie wygląda tak samo, więc nie ma obaw, że przez inne ustawienia komputera coś nam się zepsuje w wydruku. Na arkuszu możemy zakomponować kilka rzutni w różnych skalach, na przykład w celu przedstawienia szczegółu.

Poniżej zamieszczam plik z przykładem zastosowania obydwu metod. Dla rzutni (kolor czerwony) w arkuszu została stworzona oddzielna warstwa. Żeby nie było jej widać na wydruku możemy uczynić ją niewidoczną, lub pominąć w drukowaniu (do ustawienia w menedżerze właściwości warstw). Granice arkusza do wycięcia oznaczono krzyżykami.

Pobierz przykład skalowania

Dodałem też kalendarz z moim rozkładem zajęć, gdyby ktoś miał zamiar mnie prześladować. Link u góry.

…takie obliczenia można wykonać zwykłym kalkulatorem. A my, w przeważającej większości, mamy przecież pod ręką maszyny, które mają moc obliczeniową podobną do komputerów pokładowych Apollo11. 40 lat temu nasz kalkulator był w stanie polecieć na księżyc, wylądować, a potem z niego wrócić, a my dziś nim liczymy piwa.

Mój kalkulator Casio fx-570ES/fx-991ES (zapewne wielu z Was też posiada właśnie ten model) ma 403 funkcje. Pomimo ogromu możliwości, jakie oferują nam dzisiejsze kalkulatory zauważyłem tendencję do wykorzystywania ich tylko do wykonywania podstawowych działań.

Tymczasem za pomocą mojego kalkulatora mogę również:

• rozwiązywać układy równań z jedną, dwiema i trzema niewiadomymi
• znajdować pierwiastki równań kwadratowych i sześciennych
• dokonywać różnych konwersji, choćby kątów – gradów, radów i stopni, współrzędnych prostokątnych na biegunowe
• wykonywać operacje na macierzach, wektorach dwu i trójwymiarowych
• obliczyć wartości funkcji w przedziale (ot, choćby dla przepisu funkcyjnego momentów gnących)
• obliczać całki oznaczone oraz wyliczać wartość pochodnej
• wymieszać herbatę jeśli kalkulator zmieści się do kubka

Zapewne spośród wszystkich funkcji kalkulatora odkryłem i zastosowałem dużą część z nich. Większość zapomniałem bo nie używałem i nie powtarzałem.

Repetitio est mater studiorum. Polecam więc studiowanie możliwości swojego kalkulatora i przyswajanie ich. Korzystanie i ułatwianie sobie życia. Nie wspominając o tym jakie daje możliwości komputer i różnorodne oprogramowanie (tego jednak nie możemy wnieść ze sobą na kolokwium, gdzie liczy się każda sekunda czasu oszczędzonego na obliczeniach).

Technika w służbie nauki…

… i lenistwa.

A tu dla leniwych: instrukcje kalkulatorów Casio.

Tutaj tylko krótko dodam o możliwych – legalnych drogach nabycia oprogramowania firmy Autodesk. Oczywistą drogą jest zakup licencji. Licencja jest strasznie droga i jeśli nie mamy w planach wykorzystania AutoCADa do celów komercyjnych, to pozbawionym sensu wydaje się kupno programu.

Dlatego najwłaściwszą drogą dla studenta wydaje się być rejestracja na stronie http://www.students.autodesk.com . Autodesk umożliwia pobranie wersji edukacyjnych swojego oprogramowania, które pod względem funkcjonalności nie różnią się od wersji komercyjnych. Jedynie przy wydrukach pojawia się znak wodny informujący o wykonaniu rysunku edukacyjnym oprogramowaniem. Autodesk niestety udostępnia jedynie najnowsze wersje programów, które mają dosyć duże wymagania sprzętowe. Za to oferują troszkę większą funkcjonalność znacznie ułatwiającą rysowanie, o czym napiszę tu wkrótce, przy okazji zagadnień związanych z tworzeniem stylów wymiarowania.

Tymczasem po podstawy obsługi programu AutoCAD odsyłam do dobrego kursu zamieszczonego pod adresem: http://www.cad.pl/kursy/ .