Projekt zawiera:

• Opis techniczny
• Obliczenia statyczno-wytrzymałościowe elementów pomostu
• Obliczenia statyczno-wytrzymałościowe dźwigarów głównych
• Bla bla bla - łościowe balustrady
• Rysunek z przekrojem poprzecznym
• To samo co wyżej tylko podłużnym
• Szczegół połączeń elementów mostu

Pobierz projekt

W projekcie znajdziecie:

• Przyjęcie wymiarów ściany, obliczenie parć czynnych i zebranie obciążeń
• Sprawdzenie położenia wypadkowej obciążenia
• Sprawdzenie stateczności na przesuw
• Sprawdzenie stateczności na obrót
• Sprawdzenie nośności podłoża bezpośrednio pod fundamentem
• Sprawdzenie ogólnej stateczności uproszczoną metodą Bishopa
• Krótkie wymiarowanie i krótki opis techniczny
• Rysunek konstrukcyjny ściany

Pobierz projekt

W dużym skrócie chciałbym przedstawić metody uzyskania wymaganej skali rysunku. Zacznę od najlepszej, w razie gdyby odechciało wam się czytać resztę, będzie to z korzyścią dla was.

Wstępnie powinniśmy uświadomić sobie, że podstawową jednostką karty model w układzie metrycznym są milimetry. Rysunki natomiast wykonujemy w skali dla nas naturalnej, w metrach, centymetrach, czy w czym tam kochamy rysować. Wybierając naszą wstępną jednostkę rysunku dokonujemy wstępnego przeskalowania. Tak więc rysunek wykonany w centymetrach jest rysunkiem w skali 1:10, wykonany w metrach ma skalę 1:1000 i tak dalej. Trzeba to wziąć pod uwagę przy późniejszym przeliczeniach skali.
Układy i rzutnie
Układy to obok Modelu kolejne karty w pliku dwg, w odróżnieniu od karty Model możemy stworzyć większą ich ilość. Każdemu układowi można przypisać styl wydruku, rozmiar papieru, marginesy. Można po nich normalnie rysować, tak jak w zakładce Model, jednostkami są milimetry. Tak więc jest to dobre miejsce na narysowania ramki rysunku z tabliczką informacyjną, umieszczenia tabel z zestawieniami czy opisów niepowiązanych z rysunkiem. Wewnątrz ramki wstawiamy rzutnię (pasek narzędzi “rzutnie”). Po narysowaniu rzutni (jako prostokąta lub wieloboku) wybieramy kontur rzutni. Na pasku narzędzi “rzutnie” możemy wybrać interesującą nas skalę pamiętając o wyborze jednostek w których rysowaliśmy. Jeśli chcemy przedstawić rysunek budynku w skali 1:100, a narysowaliśmy go w centymetrach, to dla rzutni wybieramy skalę 1:10. Jeśli byłby narysowany w metrach należałoby wybrać skalę 10:1 (żeby 10-krotnie powiększyć rysunek zmniejszony wstępnie 1000-krotnie).

Skalowanie arkusza papieru
Często spotykana metoda. Rysujemy rysunek w dowolnych jednostkach. Następnie w tych samych jednostkach rysujemy arkusz papieru o odpowiednich wymiarach (po wymiary formatów arkuszy odsyłam do wikipedii). A następnie za pomocą narzędzia “skaluj” powiększamy go tyle razy ile wynosi skala. Dla rysunku w skali 1:100 powiększamy arkusz 100 razy.
Jest jeszcze jeden sposób, który jest aż tak fatalny, że nawet nie zasługuje na wzmiankę - jest to metoda nr 2, tylko na odwrót. Rysowany obiekt pomniejszamy tyle razy ile wynosi skala, więc pięknie pasuje do arkusza. Tworząc odpowiedni styl wymiarowania mamy możliwość stworzenia rysunku, który będzie prawidłowo wyglądał po wydrukowaniu.

W czym metoda pierwsza jest lepsza? Wskazujemy tylko arkusz do wydrukowania i dalej leci już samo (jeśli wcześniej wybraliśmy parametry wydruku). Taki arkusz łatwo też wydrukować do pliku pdf, który wszędzie wygląda tak samo, więc nie ma obaw, że przez inne ustawienia komputera coś nam się zepsuje w wydruku. Na arkuszu możemy zakomponować kilka rzutni w różnych skalach, na przykład w celu przedstawienia szczegółu.

Poniżej zamieszczam plik z przykładem zastosowania obydwu metod. Dla rzutni (kolor czerwony) w arkuszu została stworzona oddzielna warstwa. Żeby nie było jej widać na wydruku możemy uczynić ją niewidoczną, lub pominąć w drukowaniu (do ustawienia w menedżerze właściwości warstw). Granice arkusza do wycięcia oznaczono krzyżykami.

Pobierz przykład skalowania

Dodałem też kalendarz z moim rozkładem zajęć, gdyby ktoś miał zamiar mnie prześladować. Link u góry.

…takie obliczenia można wykonać zwykłym kalkulatorem. A my, w przeważającej większości, mamy przecież pod ręką maszyny, które mają moc obliczeniową podobną do komputerów pokładowych Apollo11. 40 lat temu nasz kalkulator był w stanie polecieć na księżyc, wylądować, a potem z niego wrócić, a my dziś nim liczymy piwa.

Mój kalkulator Casio fx-570ES/fx-991ES (zapewne wielu z Was też posiada właśnie ten model) ma 403 funkcje. Pomimo ogromu możliwości, jakie oferują nam dzisiejsze kalkulatory zauważyłem tendencję do wykorzystywania ich tylko do wykonywania podstawowych działań.

Tymczasem za pomocą mojego kalkulatora mogę również:

• rozwiązywać układy równań z jedną, dwiema i trzema niewiadomymi
• znajdować pierwiastki równań kwadratowych i sześciennych
• dokonywać różnych konwersji, choćby kątów - gradów, radów i stopni, współrzędnych prostokątnych na biegunowe
• wykonywać operacje na macierzach, wektorach dwu i trójwymiarowych
• obliczyć wartości funkcji w przedziale (ot, choćby dla przepisu funkcyjnego momentów gnących)
• obliczać całki oznaczone oraz wyliczać wartość pochodnej
• wymieszać herbatę jeśli kalkulator zmieści się do kubka

Zapewne spośród wszystkich funkcji kalkulatora odkryłem i zastosowałem dużą część z nich. Większość zapomniałem bo nie używałem i nie powtarzałem.

Repetitio est mater studiorum. Polecam więc studiowanie możliwości swojego kalkulatora i przyswajanie ich. Korzystanie i ułatwianie sobie życia. Nie wspominając o tym jakie daje możliwości komputer i różnorodne oprogramowanie (tego jednak nie możemy wnieść ze sobą na kolokwium, gdzie liczy się każda sekunda czasu oszczędzonego na obliczeniach).

Technika w służbie nauki…

… i lenistwa.

A tu dla leniwych: instrukcje kalkulatorów Casio.

Tutaj tylko krótko dodam o możliwych - legalnych drogach nabycia oprogramowania firmy Autodesk. Oczywistą drogą jest zakup licencji. Licencja jest strasznie droga i jeśli nie mamy w planach wykorzystania AutoCADa do celów komercyjnych, to pozbawionym sensu wydaje się kupno programu.

Dlatego najwłaściwszą drogą dla studenta wydaje się być rejestracja na stronie http://www.students.autodesk.com . Autodesk umożliwia pobranie wersji edukacyjnych swojego oprogramowania, które pod względem funkcjonalności nie różnią się od wersji komercyjnych. Jedynie przy wydrukach pojawia się znak wodny informujący o wykonaniu rysunku edukacyjnym oprogramowaniem. Autodesk niestety udostępnia jedynie najnowsze wersje programów, które mają dosyć duże wymagania sprzętowe. Za to oferują troszkę większą funkcjonalność znacznie ułatwiającą rysowanie, o czym napiszę tu wkrótce, przy okazji zagadnień związanych z tworzeniem stylów wymiarowania.

Tymczasem po podstawy obsługi programu AutoCAD odsyłam do dobrego kursu zamieszczonego pod adresem: http://www.cad.pl/kursy/ .

Zawiera:

• Dobór belek prefabrykowanych
• Wymiarowanie blachownicy wraz z kształtowaniem podłużnym
• Wymiarowanie połączeń w stropie - śrubowych i spawanych
• Wymiarowanie słupa - przekrój poprzeczny, przewiązki, głowica i podstawa
• Rysunek zestawczo-montażowy, rysunki wykonawcze elementów wysyłkowych

Pobierz obliczenia
Pobierz rysunki

Zawiera:

• Obliczenia macierzy sztywności i bezwładności układu
• Wyznaczenie wektora sił wzbudzających
• Rozwiązanie zagadnienia własnego
• Projektowanie konstrukcji obciążonej dynamicznie

Projekt został rozwiązany przy pomocy metody przemieszczeń dla programu Dyn-Lab - zastosowanie elementów sztywno-sztywnych oraz redukcja poszerzonej macierzy sztywności.

Pobierz projekt

• Obliczenie ustroju statycznie niewyznaczalnego metodą przemieszczeń wg teorii I rzędu
• Stateczność ustroju obciążonego siłami osiowymi - teoria II rzędu
• Przystosowanie konstrukcji
• Rozwiązanie dźwigara przestrzennego metodą sił

Metoda przemieszczeń, Stateczność

Przystosowanie, Układ przestrzenny

Zawiera:

• Wymiarowanie elementów zgodnie z normą PN-B-03264:2002 “Konstrukcje betonowe, żelbetowe i sprężone. Obliczenia statyczne i projektowanie”
• Rysunki wykonawcze belki i słupa

Pobierz projekt